İşdən çıxarıldığım gün qeydiyyatdan keçdim
-
luciennepoor
- Posts: 15
- Joined: Sat Mar 14, 2026 8:26 am
Üç il çalışdığım şirkətdən məni bir səhər işdən çıxartdılar. Səbəb? Böhran, qənaət, “bağışla, işlərin azalıb”. Həmin an donub qaldım. Masamda duran stəkandakı suyu götürüb içdim, heç nə demədim. Sadəcə əşyalarımı yığışdırdım, kompüteri təhvil verdim, çıxıb getdim. Həmin gün Bakıda günəş vardı, amma mənə elə gəlirdi ki, hər tərəf qaralıb.
Metroya minib evə getdim. Yolda heç kimlə danışmadım. Evdə həyat yoldaşım hələ işdə idi, uşaqlar məktəbdə. Evə girən kimi paltarımı çıxartdım, bir fincan qəhvə dəmlədim, oturdum divana. Və heç nə etmədim. Sadəcə tavana baxdım. Beynimdə min bir fikir – kirayə, iş axtarışı, borclar, uşaqların məktəb xərcləri. Nəfəs almaq çətin idi.
Birdən telefon çaldı. Qayınanam idi. Salamlaşdıq, halımı soruşdu. Dedi ki, “nə var, səsin tutqundur”. Mən dedim, yorğunam, bir az dincəlirəm. O da inandı. Telefonu qoyandan sonra anladım ki, kimsə ilə danışmalıyam, amma heç kimə zəng edə bilmirəm. Utandım. İşdən çıxarıldığımı etiraf etmək istəmirdim.
O çarəsizlik anında telefonu əlimə alıb instagrama girdim. Sürüşdürürdüm, heç nə maraqlı deyildi. Sonra bir dostumun hekayəsinə baxdım. O, bir neçə gündür “şansını sına” yazıb dururdu. Altında da bir link vardı. Düşündüm, nə olacaq ki? Açdım linki. Açılan səhifədə rəngarəng oyunlar vardı. Amma məni ən çox maraqlandıran hissə başlıqda idi: mostbet kayıt. Dörd saniyə düşünmədən tıkladım.
Qeydiyyat sadə idi. Email, istifadəçi adı, şifrə. Bir dəqiqə çəkmədi. Sonra qarşıma bir pəncərə çıxdı – “Xoş gəldin bonusu”. 100% depozit bonusu. Cibimdə nə qədər pul var idi? Təxminən 50 dollar. Həyat yoldaşıma deməmişdim, gizli saxladığım bir pul idi. Fikirləşdim, itirsəm, itərəm. Artıq işimi itirmişdim, 50 dollar nəyi dəyişəcək?
Həmin 50 dolları depozit etdim. Mostbet kayıt tamamlandıqdan sonra mənə daha 50 dollar bonus verdilər. Cəmi 100 dollar balans. Nəfəsim kəsildi. Amma qorxdum. Çünki heç vaxt belə bir şey etməmişdim. Rulet oynamağı seçdim. Başladım kiçik mərclərlə – 5 dollar, 10 dollar. Birinci saatda 30 dollar qazandım. İkinci saatda 70 dollar. Üçüncü saatda balansım 220 dollar oldu.
Oynadıqca daha çox həyəcanlanırdım. Amma həyəcanla birlikdə qorxu da gəlirdi – birdən hamısını itirərəm deyə. Və bir an gəldi ki, qırmızıya 100 dollar qoydum. Ürəyim elə döyünürdü ki, qonşular eşidəcək. Baraban fırlandı. Qara düşdü. 100 dollar getdi. Birdən nəfəsim kəsildi. Düşündüm ki, bu axmaqlıqdır. Dayan. Dayan, Nərmin.
Dayandım. Balansda 120 dollar qalmışdı. Onu da oynamaq istədim, amma özümə söz verdim ki, yox. Dərhal çıxart. Və çıxartdım. O 120 dollar bank kartıma köçdü. Gözlərimə inanmadım. Həmin gün axşam həyat yoldaşıma işdən çıxarıldığımı dedim. Səssiz qaldı. Sonra dedi: “Sağlıq olsun, tapaq bir çarə”. O gecə uzun danışdıq, plan qurduq.
Ertəsi gün səhər o 120 dolların 70-ni borca verdim qonşuya, o da bir həftə sonra qaytardı. Qalanı ilə uşaqlara məktəb ləvazimatı aldım. Bir ay sonra yeni iş tapdım. Daha yaxşı maaşla. Həmin itirdiyim 100 dollar? O mənə böyük bir dərs oldu. Mənə göstərdi ki, nə vaxt dayanmalı olduğumu bilmək qədər vacib bir şey yoxdur.
Həmin gün mostbet kayıt olmasaydı, bəlkə də o gecəni daha pis keçirərdim. Amma o qeydiyyat mənə sadəcə pul qazandırmadı. O mənə bir məşğuliyyət verdi, bir hədəf verdi, bir adrenalın dozası verdi. Bəli, qumarbaz olmadım. Olmayacağam da. Amma həmin təcrübə mənə göstərdi ki, bəzən ən çətin anlarda ən gözlənilməz qapılar açılır. Və o qapıları açmaq üçün sadəcə bir klik lazımdır.
İndi o günü xatırlayanda gülürəm. Oturub işsiz, qəhvə içib, qeydiyyatdan keçib oynayıram. Və uduram. Bəli, çox deyil, amma uduram. Və ən vacibi – mən artıq qorxmuram. Nə işsiz qalmaqdan, nə itirməkdən. Çünki bilirəm ki, həyat hər şeyi öz yerinə qoyur. Sadəcə doğru anda doğru düyməni basmaq lazımdır. Mən basdım. Və peşman deyiləm.
Metroya minib evə getdim. Yolda heç kimlə danışmadım. Evdə həyat yoldaşım hələ işdə idi, uşaqlar məktəbdə. Evə girən kimi paltarımı çıxartdım, bir fincan qəhvə dəmlədim, oturdum divana. Və heç nə etmədim. Sadəcə tavana baxdım. Beynimdə min bir fikir – kirayə, iş axtarışı, borclar, uşaqların məktəb xərcləri. Nəfəs almaq çətin idi.
Birdən telefon çaldı. Qayınanam idi. Salamlaşdıq, halımı soruşdu. Dedi ki, “nə var, səsin tutqundur”. Mən dedim, yorğunam, bir az dincəlirəm. O da inandı. Telefonu qoyandan sonra anladım ki, kimsə ilə danışmalıyam, amma heç kimə zəng edə bilmirəm. Utandım. İşdən çıxarıldığımı etiraf etmək istəmirdim.
O çarəsizlik anında telefonu əlimə alıb instagrama girdim. Sürüşdürürdüm, heç nə maraqlı deyildi. Sonra bir dostumun hekayəsinə baxdım. O, bir neçə gündür “şansını sına” yazıb dururdu. Altında da bir link vardı. Düşündüm, nə olacaq ki? Açdım linki. Açılan səhifədə rəngarəng oyunlar vardı. Amma məni ən çox maraqlandıran hissə başlıqda idi: mostbet kayıt. Dörd saniyə düşünmədən tıkladım.
Qeydiyyat sadə idi. Email, istifadəçi adı, şifrə. Bir dəqiqə çəkmədi. Sonra qarşıma bir pəncərə çıxdı – “Xoş gəldin bonusu”. 100% depozit bonusu. Cibimdə nə qədər pul var idi? Təxminən 50 dollar. Həyat yoldaşıma deməmişdim, gizli saxladığım bir pul idi. Fikirləşdim, itirsəm, itərəm. Artıq işimi itirmişdim, 50 dollar nəyi dəyişəcək?
Həmin 50 dolları depozit etdim. Mostbet kayıt tamamlandıqdan sonra mənə daha 50 dollar bonus verdilər. Cəmi 100 dollar balans. Nəfəsim kəsildi. Amma qorxdum. Çünki heç vaxt belə bir şey etməmişdim. Rulet oynamağı seçdim. Başladım kiçik mərclərlə – 5 dollar, 10 dollar. Birinci saatda 30 dollar qazandım. İkinci saatda 70 dollar. Üçüncü saatda balansım 220 dollar oldu.
Oynadıqca daha çox həyəcanlanırdım. Amma həyəcanla birlikdə qorxu da gəlirdi – birdən hamısını itirərəm deyə. Və bir an gəldi ki, qırmızıya 100 dollar qoydum. Ürəyim elə döyünürdü ki, qonşular eşidəcək. Baraban fırlandı. Qara düşdü. 100 dollar getdi. Birdən nəfəsim kəsildi. Düşündüm ki, bu axmaqlıqdır. Dayan. Dayan, Nərmin.
Dayandım. Balansda 120 dollar qalmışdı. Onu da oynamaq istədim, amma özümə söz verdim ki, yox. Dərhal çıxart. Və çıxartdım. O 120 dollar bank kartıma köçdü. Gözlərimə inanmadım. Həmin gün axşam həyat yoldaşıma işdən çıxarıldığımı dedim. Səssiz qaldı. Sonra dedi: “Sağlıq olsun, tapaq bir çarə”. O gecə uzun danışdıq, plan qurduq.
Ertəsi gün səhər o 120 dolların 70-ni borca verdim qonşuya, o da bir həftə sonra qaytardı. Qalanı ilə uşaqlara məktəb ləvazimatı aldım. Bir ay sonra yeni iş tapdım. Daha yaxşı maaşla. Həmin itirdiyim 100 dollar? O mənə böyük bir dərs oldu. Mənə göstərdi ki, nə vaxt dayanmalı olduğumu bilmək qədər vacib bir şey yoxdur.
Həmin gün mostbet kayıt olmasaydı, bəlkə də o gecəni daha pis keçirərdim. Amma o qeydiyyat mənə sadəcə pul qazandırmadı. O mənə bir məşğuliyyət verdi, bir hədəf verdi, bir adrenalın dozası verdi. Bəli, qumarbaz olmadım. Olmayacağam da. Amma həmin təcrübə mənə göstərdi ki, bəzən ən çətin anlarda ən gözlənilməz qapılar açılır. Və o qapıları açmaq üçün sadəcə bir klik lazımdır.
İndi o günü xatırlayanda gülürəm. Oturub işsiz, qəhvə içib, qeydiyyatdan keçib oynayıram. Və uduram. Bəli, çox deyil, amma uduram. Və ən vacibi – mən artıq qorxmuram. Nə işsiz qalmaqdan, nə itirməkdən. Çünki bilirəm ki, həyat hər şeyi öz yerinə qoyur. Sadəcə doğru anda doğru düyməni basmaq lazımdır. Mən basdım. Və peşman deyiləm.